Decimi olijfolie, vloeibaar groen kroonjuweel uit Umbrië

Vorige week waren we even op het Little Italy event in Amsterdam want daar broeide het weer van de Italiëfans. De vakanties waren prima vertegenwoordigd maar het was vooral Italiaans voelen, horen, zien, ruiken en proeven.

Na onze heerlijke week in Umbrië vorig jaar konden we het niet laten om even bij Umbria & Tastes langs te gaan. Dat is een club bedrijven en boeren die samen de mooiste biologische producten maken en er leuke excursies aan vastknopen.

Het team van Taste Umbria tijdens Little Italy in Amsterdam

In de schattige ‘foodybag’ die we ontvingen zat een waar juweel, een klein flesje vloeibaar goud van de firma Decimi, een van de beste olijfoliën van Italië. Deze olie reeg de afgelopen jaren de wereldwijde vakprijzen aan elkaar zoals die van Gambero Rosso (beste producent van Italië), de New York Olive Oil Competition en zelfs het Franse ‘Concours International d’huiles d’Olive’ gaf de gouden medaille in 2016.

Weer een prijs voor de olie van Graziano Decimi

Graziano Decimi begon nog niet zo heel lang geleden met het maken van deze olie maar wel met een fanatisme om het allerbeste in de fles te krijgen. Bedenk daarbij dat er in de groene regio Umbrië in het midden van Italië, al op tal van plaatsen zeer goede olijfolie wordt gemaakt.

De meer dan 500 jaar (!) oude olijfbomen van Decimi staan in de buurt van de plaatsjes Bettona, Giano en Collemancio, een klein half uurtje van Perugia. Olijfjes van de rassen Moraiolo, San Felice, Frantoio en Leccino worden daar met liefde en zorg met de zachte hand en klassieke harkjes van de boom gehaald, om daarna direct in de pers te belanden. Op deze manier gaat niets aan smaak en voedingswaarde verloren. Olijfolie is immers niet alleen lekker maar ook erg gezond.

Kostbaar

Artisjok en frisse groene appel ruiken we bij het openen van het kleine flesje maar ook een vleug amandelen. Als je eenmaal goede olijfolie hebt geproefd wil je nooit meer wat anders. Het verschil in smaak is gigantisch, helaas in prijs ook maar dat kan gewoon niet anders. Deze olie wordt niet gemengd (soms zelfs met olijven uit andere landen), bewerkt en jarenlang opgeslagen zoals bij de olijfolie van de bekende merken in de supermarkt gebeurd. Olijven zijn eigenlijk net wijndruiven. Erg belangrijk is ook het juiste moment van oogsten zodat een topkwaliteit olie kan worden gemaakt met een hele lage zuurgraad. Tot slot trekt men hier niet met grof machinaal geweld de boom leeg waardoor er blad en takjes in de olie belanden.

Graziano and Romina Decimi

Goedkoop is een flesje dus niet, reken op minimaal 40 euro voor een liter. Graziano legde in interviews al eens uit dat hij daar zelf helemaal niet veel op verdient. De productiekosten zijn alleen al 20 euro. En dan moeten allerlei tussenpersonen, het transport en natuurlijk de staat er ook nog wat aan verdienen.

Beter is het om tijdens je vakantie in Umbrië even langs te gaan. De familie heeft een winkel die van maandag tot en met zaterdag open is. Als je per se zondag wilt komen kan je een afspraak maken. Iedere dag geven ze rondleidingen over het landgoed.

De entree

Adres:
via Prigionieri, 19 Passaggio di Bettona – PG
Telefoon: +39 075 987304 of  +39 347 4429046

http://www.decimi.it/

Valle d’Aosta: Italiaans op z’n Frans

Net over de grens met Zwitserland en Frankrijk ligt de kleinste Italiaanse regio, Valle d’Aosta, op zo’n 950 kilometer van Utrecht. De sneeuwzekerheid in Valle d’Aosta is groter dan gemiddeld in de Alpen, al is momenteel het hele Alpengebied bedekt met diepe sneeuw. De combinatie tussen de Franse en Italiaanse cultuur en de ligging tussen de grootste Alpenreuzen als de Mont Blanc en de Matterhorn/Cervinia, garandeert wel een geheel eigen karakter.

Italiaans op z’n Frans

In Valle d’Aosta merk je het meteen: het is een mengcultuur tussen Frans en Italiaans. De meeste mensen hebben Italiaans als eerste taal maar spreken ook Frans. Deze vriendelijke flair is terug te vinden in het eten, de wijn en in de boetiekjes en winkeltjes. Ook het prijsniveau is sympathiek te noemen.

Sneeuwzeker Valle d’Aosta

Skiën en snowboarden, natuurlijk zoveel je wilt. Maar wat is er nog meer? Om echt in contact te komen met de natuur zonder meteen over heel goede technische vaardigheden te hoeven beschikken, is bijvoorbeeld een sneeuwschoenwandeling ideaal. Let natuurlijk wel op de moeilijkheidsgraad in de verse sneeuw. Er zijn routes voor verschillende niveaus. Het beste is om met een ervaren gids mee te gaan zodat je onbekommerd kan genieten van de tocht.

Kinderactiviteiten volop in Valle d’Aosta

Sommige wintersporters vinden het helemaal geweldig om hardcore te gaan ijsklimmen of off-piste te gaan. Met kinderen is het een ander verhaal: dat moet vooral fun zijn zodat ze in een veilige omgeving kunnen kennismaken met de winterpret: Familieskiën, Snow Fun Parks, Mini-snowmobiles, hondensleeën, er valt zoveel te ontdekken voor de kids!

Fakkeloptocht I Light Pila

Op zaterdag 2 februari vindt zoals elk jaar de grootste fakkeloptocht van Valle d’Aosta plaats. Het skigebied Pila wordt op dat moment meer dan een skioord: de optocht staat in het teken van de steun voor de strijd tegen borstkanker. Te voet, op ski’s, snowboard of sneeuwschoenen, volwassenen en kinderen, iedereen is welkom om zich aan te sluiten en de helling af te rennen, te glijden of te skiën met een roze LED ‘fakkel’! Het is fun en vraagt op een positieve manier aandacht voor de Assocation Komen Italia die zich inzet voor dit goede doel.

Grolla lurken met vrienden

Een van de eeuwenoude tradities in deze regio is de Grolla. Deze coppa dell’amicizia, oftewel vriendschapsbeker die veel weg heeft van de Heilige Graal, de beker die werd gebruikt bij het Laatste Avondmaal, maar er zijn ook religieuzen die dat tegenspreken.

De Grolla is een soort houten kruik met meerdere tuitjes. Je stopt er een combinatie van koffie, grappa en wat suiker in, en vervolgens gaat de warme drank de kring rond terwijl iedereen een slok neemt uit zijn eigen tuitje. Het zou de vriendschap bevestigen, maar het maakt bovendien warm na een koude dag in de sneeuw. Je ziet ‘m ook steeds vaker in andere Italiaanse skigebieden. Je kan het aantal ‘tuitjes’ bij je bestelling aangeven.
Zoals gebruikelijk in Italië wil iedere regio dan ook zijn eigen stempel op de traditie zetten. Vier kopjes espresso en drie glazen grappa zijn in principe de basis, maar de plaatselijke barman voegt daar graag zijn eigen likeur, kruiden en hoeveelheid suiker aan toe.

Genepy is zo’n populair drankje in de vallei van Aosta of Cynar, geperst uit artisjokken. Om de traditie compleet te maken gaat ter tafel de vlam in de kruik als een lepeltje grappa wordt aangestoken. En als vervolgens de gastheer zijn vrienden heeft toegesproken, kunnen de tuitjes in de rondte. Overigens geldt in Valle d’Aosta een bekend spreekwoord bij deze traditionele rondgang: Chi beve solo si strozza (Hij die alleen drinkt, zal stikken), dus de Grolla gaat leeg tot de laatste druppel; op de vriendschap!

Het kruidendrankje Genepy
Het kruidendrankje Genepy

 

Siciliaanse marmelade zo van het land je potje in!

Sinaasappels, mandarijnen, citroenen en wat voor fruit niet meer, Sicilië is hofleverancier in Italië want het smaakt er allemaal net even wat lekkerder. Dat komt niet alleen door de stralende zon maar bijvoorbeeld ook door de vulkanische grond van de Etna. Een berg die in onze top tien van Italiaanse hoogtepunten staat. In dit oostelijk deel van het eiland kan je trouwens een geweldig mooie rondrit maken met de bijna 3 kilometer hoge vulkaan en spannend startpunt.  

Maar we dwalen af, het gaat even om dat fruit. Dat groeit bijvoorbeeld op het landgoed van San Giuliano, een dorpje tussen Catania en Syracuse. Deze grond is al 800 jaar in het bezit is van de familie Marchesi Paterno Castello di San Giuliano. De gronden rondom het prachtige landhuis zijn bijzonder vruchtbaar. Al eeuwenlang groeien hier heerlijke vruchten waar ze allemaal zoete lekkernijen van maken want zoet, daar zijn de Sicilianen gek op!

Het landgoed

De familie maakte met traditioneel recept al eeuwenlang voor eigen gebruik marmelades, koekjes, en taarten maar pas in de jaren 80 van de vorige eeuw kwam iemand op het idee om het ook te verkopen. Zo vanzelfsprekend is dat niet want waar wij in Nederland onze beste producten voor veel geld verkopen aan het buitenland, houden de Italianen  het lekkerste graag voor zichzelf.

De verkoop van de marmelade werd in ieder geval een succes en dat is eigenlijk heel logisch. Er zitten namelijk veel grote stukken fruit en grove schillen in en alle ingrediënten zijn verder 100% en natuurlijk en biologisch.  Op het land zetten ze namelijk bevriende insecten aan het werk om de fruit etende beestjes een hak te zetten. Zo ontstaat een  unieke smaak en textuur.

Met de hand plukken, schillen en verwerken

De marmelades worden alleen in de winter en de lente gemaakt want dan is de smaak op z’n best. Elke dag plukt men met de hand het rijpe fruit, waarna het  wordt  gewassen en direct verwerkt, zonder koeling. Schillen en snijden gaat ook al met de hand en daarna mogen de citroen en sinaasappelpartjes een nachtje wellen in water.  De volgende dag wordt het fruit gekookt zonder conserveermiddelen, geleermiddelen of kleurstoffen. Nadat het een uur heeft geprutteld gaat er suiker bij om vervolgens nog een half uur door te koken. Dan wordt de marmelade met de hand in de potjes gestopt, deksel er op en op z’n kop te kast in om een conserverend vacuüm te creëren.

Marica Anker was zo slim om deze heerlijke marmelades maar ook de honing en koekjes naar ons land te halen. Je kan het kopen in verschillende delicatessenwinkels. Waar precies staat op www.maricase.nl 

Zo van het land in de pot
Potje op de kop = vacuüm
De familie maakt ook wijn!

Het beste Italiaanse restaurant van Nederland

Beste Italiaans restaurant van Nederland 2018 publieksprijs

Maandag 24 september werd in het Hilton Amsterdam opnieuw het beste Italiaanse restaurant bekroond. Er was een jury- en publieksprijs! Gefeliciteerd Cantina di David uit Utrecht en Risto Enoteca Pepenero uit Amsterdam!

Als je van Italië houdt wil je je vakantiegevoel zo lang mogelijk vasthouden en waar kan dat beter dan in een van de meer dan 1.500 Italiaanse restaurants in Nederland. Dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen, met name onder invloed van ketens als Happy Italy, Vapiano en Fratelli. Helaas moeten we soms wel constateren dat deze hippe formules hun eigen interpretatie van de Italiaanse keuken er op nahouden, die niet geheel overeenkomt met de authentieke bereidingen en ingrediënten die juist verantwoordelijk waren voor het grote succes van Italiaans eten.

Het blad Italië Magazine organiseert daarom al een aantal jaren een verkiezing voor de ‘echte Italiaan’. Een restaurant waar de chef in ieder geval uit Italië komt en waar de Italiaanse keukentradities gerespecteerd worden.

Voor 2018 waren de volgende restaurants genomineerd:

Cantina di David uit Utrecht won de publieksprijs en Risto Enoteca Pepenero uit Amsterdam won de felbegeerde juryprijs!

Bekijk onze video met een impressie van de avond.

Winnaars 2013-2017

Bij de winnaars kan je gegarandeerd authentiek Italiaanse eten. Dit zijn de winnaar van voorgaande jaren.

2017: Trattoria Sapori e Ricordi uit Enschede (recensie) en  Eatmosfera uit Amsterdam

2016: Da Braccini uit Den Haag en Jammo Já uit Beesd.

2015:  Schatull uit Vaals en Il Campanile uit Markelo.

2014: Segugio uit Amsterdam en Raimondi’s Villa Rozenrust uit Leidschendam.

2013:  Vino e Cucina uit Den Haag en Da Pietro uit Elburg.

2012: Mediterraneo uit Maastricht

2011: Incanto uit Amsterdam

Winnaar beste Italiaans restaurant in 2016
Winnaars van de prijs voor het beste Italiaans restaurant in 2016

 

 

Sapori e Ricordi; dichterbij Italië kun je niet komen in Twente… 

Deze week werd bekend dat restaurant Osteria Francescana in het Italiaanse Modena, van de bekende chef Massimo Bottura, net als in 2016 werd uitgeroepen tot het beste restaurant ter wereld. Reden voor ons om eens een tafel te reserveren bij Sapori e Ricordi in Enschede, dat vorig jaar door Italië Magazine als beste Italiaan van ons land werd bestempeld.

“Nee, we wisten niet dat er een prijs bestond en nee, we wisten ook niet dat we daarvoor genomineerd waren en die andere goede restaurants die ook meedongen naar de beste Italiaan van Nederland…; daar hadden we nog nooit van gehoord!”. Dominique Mazzarella is de Twentse nuchterheid zelve als we vragen hoe ze er achter kwamen dat er in september vorig jaar een grote eer te wachten stond. De geboren tukkerse met Italiaanse ouders is wars van opsmuk, op haar stoere tattoos na dan. Mamma (dubbele m, Italiaanse spelling) Rosa doet ook al niet gek. Zij staat in de keuken en tovert de cucina casalinga op tafel, de gewone dagelijkse kost in Italië. Maar zo gewoon is dat niet in hartje Enschede. Wij smullen van de authentieke Italiaanse smaken, klassiekers uit de lokale Zuid-Italiaanse keuken met dagverse ingrediënten. Een kaart hebben moeder en dochters dan ook niet. Twee, drie of vier gangen is de enige keuze, eten wat de pot schaft, net als thuis inderdaad.

De publieksprijs wonnen ze dus in 2017, beter dan de juryprijs wat de dames betreft. “Kennelijk heeft heel Enschede en omstreken op ons restaurant gestemd ”, vertelt Dominique ons. “Ik hoorde wel van mensen dat ze een paar extra mailadressen hadden aangemaakt om ons bovenaan te krijgen!”.  Adel verplicht misschien, maar moeder en haar twee dochters van 22 en 27 hebben niets veranderd, behalve het mooie rode bordje met de prijs op het raam. De aanloop is echter niet meer hetzelfde, zeker niet toen ook Volkskrant autoriteit Mac van Dinther, speciaal en geheel incognito langskwam voor een positieve recensie. Zelfs op de doordeweekse dinsdag waarop wij aanschuiven zit het aardig vol.

Vol verwachting zijn we dan ook als eerst een gezellige plank met Antipasti op tafel komt. Een fijne mix van Italiaanse kazen als Scamorza, pecorino met peer en Provolone maar ook vleeswaren als coppa, crudo en salami. Het vijgenbrood zorgt voor een prettig licht zoetje, de bruschetta (geroosterd brood met tomaat en basilicum) voor het frisje. Mooie balans.

Spaghetti alla carbonara

Daarna dwalen onze gedachten helemaal af naar een zwoele zomeravond met uitzicht op de Adriatische zee. Dominique  zet Spaghetti alla carbonara voor ons neer, een gerecht dat helaas zo vaak verkeerd wordt bereid. Mamma Rosa weet natuurlijk weer van haar mamma dat er nooit en te nimmer room wordt toegevoegd, een doodzonde! Spaghetti alla carbonara wordt met ei gemaakt en krijgt daardoor z’n romige smaak. De gemiddelde Neder-Italiaanse kok kiest daarbij misschien voor Hollandse spekjes maar dit gerecht is pas echt authentiek met Guanciale, spek van varkenswang. (Guancia betekent wang). Dat wordt niet gerookt maar ingewreven met zout en peper en daarna drie weken gedroogd aan de lucht. Naast Spaghetti alla carbonara is het het  basisingrediënt voor Bucatini all’Amatriciana, een bekend gerecht met dikke spaghetti uit het niet lang geleden door aardbevingen geteisterde dorp. Het is een meesterlijk maal waarmee Rosa onze smaakpapillen voorgoed voor zich wint.

Caponata, aardappeltjes, Pecorino

De heerlijke pasta met stoofvlees vult vervolgens de stevige trek samen met een schaaltje caponata (groentengerecht) en aardappeltjes. Soms zou je alleen al daarom willen dat je een Italiaanse landwerker was die tussen de middag wordt verwend met dit eenvoudige maar pure eten, simple life, slow food. Net zo langzaam glijdt een witte Pecorino uit de regio Le Marche en een rode Primitivo uit Puglia in onze keel, de Zuid-Italiaanse regio waar de wieg van Rosa stond. Geen pretenties, gewoon lekkere wijnen.

Ook met het dessert vallen we weer terug op het succes van de Italiaanse keuken; eenvoud met de allerbeste ingrediënten. We mogen raden wat het met witte crème gevulde bakje gegarneerd met groene stukjes is. Ons goede antwoord levert geen prijs op maar wel een onbetaalbare glimlach. Ricotta eten we met gekaramelliseerde kleine stukjes bleekselderij. Crema di ricotta e sedano caramellato, vraag er maar eens naar als je in Puglia op vakantie bent. Fijn van smaak maar niet te zoet want daar houden ze niet zo van vertelt de gastvrouw.

Zeuren?

Espresso en een kruidenbitter sluiten onze fijne avond af. Hebben we dan niets te zeuren? Natuurlijk, altijd. Maar wat ons betreft maakt de oprechte  gastvrijheid gecombineerd met het eerlijke kwaliteitseten tegen een fatsoenlijke prijs, iedere culinaire muggenzifterij overbodig. Het blijft gewoon een Italiaanse daghap in Enschede, maar wel de beste van Nederland…

www.saporiericordi.com

Mama Rosa (r) in de keuken en dochter Dominique (l) bedient
Volg je hart en je dromen komen uit